ekim

eylül

haziran 2015

Kendi çapımda zamanı geri alıyorum:) Geçen zamanın takvimi haline geldi benim takvim işi..kötü. Haziran ayı ben 2015 haziranını unutmayım diye yapıldı. Mayıs? Mayıs ı atladım...atlanası günlerdi ama atlamayıp isteyene ( arcbeyhan@gmail.com a mail atana) gönderebilirim. Bu ayın kafası #sylviaplathkafası. RIP sylvia...iyi uykular...

oyuncu masallar

şubat/ where the wild things are

Nazlı'nın Berlin'i

Hani buraya gezdiğim yerleri de yazacaktım, hani...Onthewayagain e yazmadığım bir sürü küçük seyahatim oldu 2014 de  ama yazamadım, çizemedim...
Eskisi kadar sık değil  ve eskisi kadar uzun mesafelere  uzanmıyor artık benim seyahatler. Eskiden sürüklenir gibi giderdim sanki geriye dönmeyecekmişim gibi hissederdim (isterdim)  şimdi eğer Samir'i almamışsam, vücudumdan bir parçayı bırakmışım gibi oluyor. Daha giderken geri dönüşü düşünüyorum. Yani işler biraz değişti.. neyse son kaçamağı kayıt altına alayım ve yavrunun yanına gideyim.
Kasım sonunda Berlin'e gittim. Daha önce de gitmiştim oraya ama bu seferki çok farklıydı.  Nazlı'nın Berlin'ini gezdim.  Yalnız gezmek üzerine konuşup durdum hep ama sevdiğin bir insanın yaşadığı (bir süre yaşadığı) kenti onunla birlikte gezmek çok bi başkaymış.

beyhankafası

Böyle kafalar çizmeye başladım bir süredir.  Saçlarına masallar, hikayeler  işliyorum.  Bazen de küçük sırlar :)

2015.. mutlu seneler

beyhankafası takvim olmak istedi.. :)
ocak ayı en bi sevdiğim Alice ile başlıyor.
bi istediğim var bu sene. bu takvimin, kimin evine, işine, dünyasına girdiğini merak ediyorum.
onu yeni evinde gösterir bir fotoğrafı arcbeyhan@gmail.com adresine gönderirseniz sevinirim. sahiden sevinirim..

herkese iyi seneler..

Bu kitap kafamı çok meşgul ediyor :)

BRUNO MUNARI

tek başına gezmekten daha güzeli Samir'le birlikte gezmekmiş..

I am here.

Sağımın solumun olmadığını söylemişmiydim.. Yok. Hiç olmadı.   Sorun sadece sağım solum da değil, sürekli uzaydaki konumumu kaybederim. Kaybolmak, kaybolmak, bulmak adımlarını izlerim bi yere giderken..Eğer ezberlemediğim bi yerdeysem bi harita sudan kıymetlim olur bi anda. Haritalara mecburum kısaca. Ama çok da severim onları.. ( uzuuuun bi aranın ardından onthewayagain de yazmaya basliyorum ..önce bi neredeyim onu bileyim dedim :) 

2013 bitiyor mu ne...

bugün hava daha çok kasım

cok disiplinsizim çok ya da neyse ekim henüz bitmedi...

burun .. pardon eylül :)

Vygotsky

geç olsun da güç olmasın

Biraz geç kaldığımın farkındayım. Gerçi Deniz dışında bir kişi de sormadı "ne oldu bizim takvimler" diye... 
Neyse, soran yok ama ben yine de bir cevap vereyim. Takvimlerim Mayıs ayında aramıza katılan ufaklıkla ilgileneyim derken aksadı biraz. 

Aksadı diyince tam anlatamıyorum durumu.
Hayat bir başka artık benim için. Zaman nasıl geçiyor şaşkınlık içerisindeyim.Zaman konusunda böylesine aptallaşmışken bir de takvim yapamazdım kabul edersiniz ki... 

Bahanem çok benim gördüğünüz gibi... Geçen ayı, bu ayı ve gelecek ayı birlikte gönderiyorum, sonbaharda görüşürüz..

Reggio Emilia

Bir gün uzun uzun anlatacağım ne olduğunu. Ama bu gün, o gün değil..

Hızla bir duyuru yapıp, kaçacağım.
Benim son bir yıldır yoğun şekilde üzerinde çalıştığım Reggio Emilia ilhamlı atölye çalışmalarımdan "Çocuğun mekanla iletişimi"  projesinin sergisi devam ediyor.Nerede? Yıldız Teknik Üniversitesi'nde.

Facebook ve twitterda şöyle tanıtmıştım projeyi:


Çocuklar mekanla nasıl iletişim kurar?" , "Mekanı nasıl keşfeder ?" ve "Mekana dair bilgilerini nasıl oluşturur?" sorularının cevabını aramak için 3, 4, 5, 6 yaşındaki çocuklarla birlikte Yıldız Teknik üniversitesinde bir proje gerçekleştirdik. Daha doğrusu projenin kendisi çocuklardı. Hiç bir yönerge vermedik, sadece onları gözlemledik ve bolca şaşırdık. Gözlemlerimizi bir sergi ile projeni gerçekleştiği koridorlarda paylaşıyoruz (Yıldız Teknik üniversitesi Mimarlık fakültesi /Beşiktaş) 

Şöyle de bir afişini yaptım, sergi için:

Afişteki o tuğla parçalarını boyayıp sonra onları fotoğraflayan ve bu fotoğraflardan çeşitli kompozisyonlar kuran, kişi Grafik sanatçısı Aylin Önel.
Arkadaşım olur kendisi, bu nedenle,senin şu tasarımının üzerinde bizim çocuklar gezinebilir mi diye sorduğumda kabul etti hemen. Aylin ile ilgili söyleyecek daha bin dünya şey var aman onu bisözlük e saklıyorum. Biliyorsunuz H harfini yazdım sadece.  A harfinde Aylin i anlatacağım.

Bu projeyi, Meşepalamudu Çocuk Evi çocukları ve öğretmenleri ile birlikte gerçekleştirdik.Bu sene sadece bu değil "Benim ağacım, Ağaç benim" ,"Yemeklerin dili" diye adlandırdığım iki proje daha yaptık birlikte. Her projeyi yaklaşık iki ay kadar gözlemledik dokümante ettik, ki aslında tüm sene devam ettirebilecek zenginlikte proje konuları bunlar ...

Kısaca yazıp çıkacağım demiştim,olmadı.
Şu sıralar ne plan yapsam uyamıyorum o plana.
Ben de akışına bırakıyorum. 



  

İstanbul'a yeni bir çocuk geldi...

kağıttan kumaşa

Biraz ani oldu, kağıttan kumaşa geçmek..Biraz da son dakikalığıma doymayayım..
Samir geldi gelecek ben ona özel bir şeyler ancak yapmaya başladım.

Kağıttan  kumaşa geçmek çok zor olmadı da,  ayakları bir türlü zemine basmayan halimden anneliğe nasıl geçeceğim ben? Asıl mesele bu...

mayıs ayı takvimi/ may calendar

Geri sayım başladı sayılır. Mayısın ilk günlerini takvimsiz bırakmamak için içeridekini henüz görmeden bir illüstrasyon hazırladım ama belki sadece mayıs için iki takvim sayfası tasarlarım. Mayıs hak ediyor bunu...
Mayısı seviyorum, baharı seviyorum, henüz resmi olarak tanışmadık ama :) içimdeki bu bıdığı seviyorum...

kokusuz kitaplar

Kitapları burunlarına dayayıp koklayan insanlar vardır ya, ben onlardan biri sayılırım.
Tüm huylarım gibi yine bir küçüklük anısına dayanır bunun hikayesi.
Ablam H  (Bkz. Bi sözlüğü H harfi)küçükken, her kitabın bir kokusu olduğunu ve  kitapların içinde yazılan şeyler gibi koktuklarını söylemişti. Sonra beni ikna etmek için, kitaplıktan  daha doğrusu kitap rafı olan koltuklar vardı  ben küçükken, o koltuğun kitap rafı olan kısmından bir kitap seçerek, ki o kitap  "İsveç kibritleri" idi, çok fakir bir ailenin kuru ekmekleri ıslatıp yemek yaptığı bölümü okuyup, sonra da kitabı burnuma dayayıp, bak işte o ekmekler gibi kokuyor demişti.
Gerçekten de ekmek gibi kokuyordu sayfalar. Kokmasa da  öyle koktuğunu hayal edebilecek bir çocuktum ben. 
O gün bu gündür,  yeni eski, elime geçen her kitabı önce bir koklarım.

Kitap kokusuyla vardı benim için, hala da öyle sayılır. Bu nedenle digital kitaplar için "kitap" tanımını kullanırken bir duraksıyorum. Şöyle bangır bangır, "hey millet, benim nur topu gibi iki kitabım oldu" diye bağırasım var ama nedense sesim istediğim gibi çıkmıyor. Neyse bende durum böyle ama dünya çoktan geçiş yaptı bu yeni düzene.. Geçen sene Bolonya'da kitap fuarında ciddi işaretleri vardı bunun.Duyduğum kadarıyla bu sene çok daha etkinmiş digital yayınlar. Tablet kitapları..

Ön sözlerini daha önce blogdan yayınladığım bu iki bıcır da geçen hafta yayınlandı ve  Londra kitap fuarında dipnot pub. in diğer yayınları ile birlikte tanıtıldı..

Daha önce dipnot tablette yayınlanan, içimden geldiği gibi yazıp çizdiğim şeylerin bir derlemesi diyebiliriz.

Tamam biliyorum, bildiğimiz kitaplar gibi kokmuyor bu kitaplar, ben koku almak için elimden geleni yaptım, ki uzun bir süredir bir tazı kadar iyi koku alıyorum, ama  olmadı bir türlü. Ama onların da farklı özellikleri hassasiyetleri var.. "dokunulma duyuları" çok gelişmiş :)

Neyse, bu kadar tanıtım yeter.. Bundan sonra kendi yaptığım bir şeyi tanıtmak gibi zor bir durumda kalmam umarım..

Dijital kitaplara nasıl ulaşabileceğinizi aşağıda adresledim.

Gitme yazılarını indirmek için bu linke  (Fotoğraf: Salih Aksu)

Başkalarının yaptıklarını indirmek için de bu linke  Tıklayın.

 İki kötü bir iyi haberim var..Bu indirme işlemlerini yapabilmeniz için Ipad iniz olması gerekiyor  bu ilk kötü haberdi. Çok pahalı değiller ama sonuçta 3.59 TL olarak belirlenmiş  bir satış fiyatı var kitapların. İkinci kötü haber de buydu..(İnsan kendi kitabını böyle tanıtmaz herhalde biliyorum ama beni biraz tanıdıysanız böyle enteresan bir şahsiyet olduğumu da biliyorsunuzdur :)

Gelelim iyi habere, I pad için özel tasarlanmış sayfa yapılarına sahip olmasa da  onthewayagain de bu yazılar parça parça var aslında.. Belki de okudunuz. 

Çantasından sürekli bir şeyler çıkaran sihirbaz edasıyla yazmaya başladım ama son bir şey daha ekleyeyim.. Londra kitap fuarında dipnot pub in yayınlarını tanıtan kısa bir video var.Video olarak yükleyemedim, bu linke tıklamanız gerekecek.  Emeği için Salih'e  teşekkür edeyim bir kez daha buradan da. 

BAŞKALARININ YAPTIKLARI

İkinci kitabın adı da belli oldu.
BAŞKALARININ YAPTIKLARI.
İçindekileri yazmak, kitaplara önsöz yazmaktan daha kolaymış ya. Yaşayarak öğrenmiş oldum.
Bundan sonrası dipnot tasarım ekibinde. Salih Aksu'da daha doğrusu.
Ben de heyecanla bekliyorum...

Bazıları bir şeyler yaparlar, bazıları da onların yaptıklarını anlatır ya,   "Başkalarının Yaptıkları"  kitabıyla başkalarının yaptıklarını anlatıyorum ben de. 

Takdir etme, kıskanma, imrenme, haset etme gibi karma karışık duygular içinde anlatıyorum  anlatacaklarımı.  Bu duygular  gerçeğin üzerini  kaplayabiliyor bazen. 

Yazdıklarımı okuyanlar,"Eee gerçekten öyle mi?" diye sorduklarında.  "Hayır, evet, belki " diye  birbiri ile çelişen cevaplar veriyorum. Son zamanlarda bu cevaplara bir yenisi eklendi ve işe yarıyor. Daha doğrusu uzun bir cümle olduğu için, ben açıklamamı bitirdiğimde, karşımdaki anlamasa da tekrar  sormaya cesaret edemiyor.

"Kişiselleştirdim onları " diye başlıyorum, "Onları anlatırken onları anlatmıyorum aslında, benim gözümden nasıl göründüklerini anlatıyorum" diye devam ediyorum, " Bir çeşit dönüştürme de diyebilirim belki, bilmiyorum anlatabildim mi?" diye soruyorum, ama sorduğum sorunun cevabını beklemeden devam edip bir iki cümle daha kuruyorum. Çok manalı olmalarına gerek yok bundan sonra söyleyeceklerimin, hatta yeni bir şey de söylüyorum sayılmaz, başa sarıp " Hayır, evet, belki" üçlüsüne geri dönüyorum.

Kimleri mi kişiselleştirdim ?

Shel Silverstein, Maira Kalman, Lewis Caroll, Suzy Lee, Emily Gravett, Keri Smith, Hugo Pratt, Karen O Larry

Neden onları  kişiselleştirdim ? diye kendime sorduğumda (cevabını bilmediğim soruları kendime sormasam keşke) tam bir cevap bulamıyorum.

Bu insanların bir kısmı çiziyor, bir kısmı yazıyor, bir kısmı hem yazıp hem çiziyor mu peki? diye sorulsa cevabı  evet olur mu?   Hayır.

Eserleri  kendi isimlerinin önüne geçmiş kişiler diyebilir miyiz onlara? Belki.

Ben onları gerçekten çok mu kıskanıyorum ? Evet.

Beyhan İslam

NİSAN TAKVİMİ:KEEP CALM AND CARRY ON

Evet sanırım son aya girdik..
Sakinliği korumakta fayda var tabiii :)

GİTME YAZILARI

Dipnot tablet te Beyhan'ın seyir defteri köşesinde yayınlanan yazılarımın bir,iki  Ipad kitabı  haline gelmesi gibi bir proje var. Daha doğrusu ben ön sözleri bitirip gönderdiğimde yapılmış olacak. 

Kitaplardan biri gezi yazıları denilebilecek bir türe giriyor.Benim gezme ile ilgili durumumu bilenlerin tahmin edeceği üzere tipik gezi yazıları değil bunlar.Onlara "GİTME YAZILARI" dedim bu nedenle ama sizden daha yaratıcı başka öneriler gelirse çok sevineceğim.
İki gün önce Bologna için ağıt yakıyordum ama bugün ilk kitabın önsözünü yazarken heyecanlanıverdim birden.
Neyse işte ön söz taslağı ekte..İsim önerilerini bekliyorum..

GİTME YAZILARI

Kalabalık bir ailede dünyaya gelmenin bazı zorlukları vardır. Kendinize ait bir odanız olmasını beklemeniz bir hayaldir mesela. Benim o kadar büyük hayallerim yoktu  gerçi ama ara ara küçücükte olsa sadece benim olan  bir yer isterdim. Bir gün buldum o yeri.  Salonu oturma odasından ayıran katlanır kapıların, katlandığında oluşan üçgen aralığı tam bana göreydi. Kimsenin tenezzül etmeyeceği bir yer olması dışında, sivri köşeleri sayesinde evdeki  hiçbir yere benzemiyordu.  Birkaç kitap, kalemlerim, kağıtlarım, bir de bavulum... Hep birlikte zorlukla sığardık içine. Bavul? Söylemeyi unuttum, kalabalık bir ailede odanız olmadığı gibi eşyalarınızı koyabileceğiniz bir dolabınız da olmayabilir. Benim de 8 yaşımdan  beri, dedemden kalma bir bavulda duruyordu eşyalarım. Bu durumdan yakındığımı hatırlamıyorum hatta her an gidecekmişim gibi hazır olmak çok hoşuma giderdi. "Gitmek" benim  için "gezmek" ile aynı anlama gelirdi. Bazen ona buna kızar bavulumu kaptığım gibi  giderdim ve çok uzaklaşamadan dönerdim. 

Sonra büyüdüm işte. Kabardığı için hep kısacık kestirilen saçlarım uzadı, salondaki  Art Nouveau taklidi vitrinin en üst rafına kadar erişti elim kolum. Benden büyük kardeşlerim  teker teker yuvadan uçarken,  dar açılı kapı aralığından bir odaya terfi etsem de eşyalarım o  bavulda durmaya devam etti bir  süre daha. Boyum uzasa da gitmek, kalmak, yer, sahiplik, kelimeleriyle derdim  de devam etti. Hem bir yerim olsun istedim hem de hiçbir şeyin beni bağlamamasını, sırtımda ağırlık yapmamasını  Velhasıl ben hep gittim. Gezmedim, gittim.

Bu bir türlü kavrayamadığım  kelimelere bir de "sürüklenmek " eklendi bir süre sonra. Sürüklenircesine gittim ama her seferinde  o olmayan küçücük  yerime kavuşma isteğiyle kavrularak döndüm. Yer denen şey, cebime sığacak kadar küçük olsaydı belki de dönmezdim. 

Bu yazıya Harry Connick Jr. in Drifting i eşlik eder,eğer bu linke tıklarsanız.

http://www.youtube.com/watch?v=2gIk-84pvGs

Benim yine sürüklendiğim dönemlerin birinde bir arkadaşım sayesinde tanışmıştım Drifting ile. Arkadaşım da sürükleniyordu. Sonra o bir tarafa sürüklendi, ben başka bir tarafa... Ama şarkı kaldı. Yazı da böyle bir şey işte. Neden yazdığını düşünüyor ya insan bazen. Kalsın diye. Ben gidince o kalsın diye yazıyorum galiba..

Neyse işte oğulun doğumundan önce iki kitap doğuracağımdır. Kitap sanal raflarda yerini aldığında haber veririm. Komik olan, I pad im olmadığı için benim okuyamayacak olmam :))

haydi gidelim..

b

Bologna ilistürasyonlu çocuk kitapları fuarı

geçen sene tam şu zamanlar oradaydım... sanmıştım ki, bu sene kitabımla birlikte orada olacağız yine:)

neyse.. belki bir sonraki seneye...

mart/ march

mart, kedi sesleriyle birlikte  gelir istanbul'a  :)

beyhan kediden korksa da kedi çizmeye bayılır.

nisan da görüşmek üzere

b

Hi mom...

insanın içinde bir şey kıpır kıpır ederken, ciddi bir şeyi nasıl yapsın.. mart takvimini hazırlamaya çalışıyorum. mart tavşanı çizmek lazım belki.. ya da mart kedilerini.  
ya da şu içimdeki kıpırdak yavruya dair bir şey çizmeye mi başlasam artık ??

şubat/ februrary

şubat geliverdi..